Bezuinigen in het sociaal domein kan niet zonder visie op het sociaal domein

GroenLinks heeft een visie op het Sociaal Domein. Voor ons is het doel van ons beleid, dat iedere Maastrichtenaar mee kan blijven doen, dat Maastrichtenaren gezonder worden, dat uitgegaan wordt van wat nog wel kan, dat er maatwerk kan worden geleverd.

Natuurlijk met efficiƫnte en effectieve inzet van middelen. En daar moet het over gaan de komende maanden. Geven we ons geld goed en aan de goeie dingen uit? Moeten we ons geld gebruiken om mensen bovenwettelijke voorzieningen te geven die ze best zelf kunnen betalen? Moeten we het geld niet allereerst en bij voorrang besteden aan die groep mensen die het al heel moeilijk heeft (dus onder 110% van het Sociaal minimum moeten leven)? Moeten we niet veel fijnmaziger gaan werken; laagdrempelige voorzieningen in de wijken waar professionals van verschillende herkomst samen werken om oplossingen te zoeken die passen bij de hulpvraag van de inwoner en waarin die bewoner zelf mee kan denken? Dat zou toch tot minder rompslomp kunnen leiden, misschien tot minder indicaties en misschien ook (maar dat is niet het belangrijkste) tot lagere kosten.

Jullie hebben het allemaal gelezen en gehoord: het College is de grip op de uitgaven in het Sociaal kwijt en daarmee knaagt dat domein sluipenderwijs steeds meer aan andere belangrijke terreinen zoals cultuur, sport, groene projecten. Dat kan niet doorgaan. Die constatering wordt inmiddels door bijna iedereen gedeeld. En daarom staat ook GroenLinks voor akelige keuzes over bezuinigingen de komende maanden. We bekijken alle voorstellen heel kritisch tegen de achtergrond van boven beschreven uitgangspunten. En we beseffen donders goed, dat het belang van Cultuur niet onherstelbaar beschadigd mag worden door een aantal mooie culturele projecten zomaar uit het weefsel weg te snijden. En ons hoef je niks te vertellen over de urgente prioriteit die aan de doelstellingen van Groen, Klimaat en Duurzaam hangt. Ook die terreinen zijn onmisbaar voor de onbegrensde en ontspannen stad die Maastricht wil zijn.

Marlise Korsten